— 1 —

Zeruak eta lurrak

egin zenituena

memoria argitzera

atoz neregana.

Esperantza badaukat,

zerorrek emana,

kunplituko dedala

desio dedana.

        — 2 —

Amoriozko penak

bertso berrietan,

publika ahal banitza

Euskal herrietan;

enteratu naiz ongi

enkargu hoietan

San Jose arratsaldeko

hiru terdietan.

        — 3 —

Markes baten alaba

interesatua,

mariñeruarekin

enamoratua;

deskubritu gaberik

bere sekretua,

amoriua zeukan

barrena sartua.

        — 4 —

Egun siñalia zan

goguan hartzeko,

esan ziola haren

etxera joateko:

— «Deseo dedan hitz hau

manifestatzeko,

zurekin, Antonio,

nago izateko».

        — 5 —

— «Zer esaten didazu,

Juanita, hitz hori?

Tentatzen ai zerala

trazak badirudi.

Etzait zure gradurik

tokatutzen neri;

ez burlarikan egin

mariñeruari. »

        — 6 —

— «Eduki dezakezu

ongi sinistua

aspaldian nengoela

zutaz gustatua.

Etzaitut nik utziko

desanparatua;

hala egiten dizut

gaur juramentua.»

        — 7 —

Konformatu ziraden

alkarren artian,

ezkonduko zirala

hurrengo urtian.

Eskola ikasteko

bien bitartian,

beraren herritikan

guztiz apartian.

        — 8 —

Hala disponiturik

jarri ziran biak

kartaz entenditzeko

alkarren berriak.

Formalidadiakin

jartzeko egiak,

bainan etziran lo egon

amaren begiak.

        — 9 —

"Alperrik izango dira

haserre gurian,

ez naute mudatuko

eternidadian.

Esposatu nahi nuke

kariño onian

Antonio Maria

etortzen danian."

        — 10 —

Ezin egon zan ama

hitz hori sufritzen,

berehala hasi zen

kartak detenitzen;

intentzio haundiagoz

ezkontza galdutzen...

Juanitak halakorik

etzuen pentsatzen.

        — 11 —

Amaren malezia!

Korreora juan ta

Antonio hil zala

egin zuen karta.

Juanitaren tristura,

berri hura jakinda!

engainatua bestek

gezur bat esanda.

        — 12 —

Amak esaten dio:

"Juanita neria,

galdu da, diotenez,

Antonio Maria...

Nik bilatuko dizut

beste bat hobia,

maiorazgo interes

askoren jabia".

        — 13 —

"Ama, ez neri esan

horrelakorikan;

ez det nik bestegana

amoriorikan.

Ezin alegre leike

nere barrenikan

komenientzi ona

egonagatikan"

        — 14 —

"Utzi alde batera

horrelako lanak,

ez ditut nik ikusten

zu bezala damak.

Nahi badituzu hartu

onra eta famak,

giatuko zaituzte

aitak eta amak"

        — 15 —

Denbora kunpliturik

galaia abian,

zer pasatu ote zan

haren memorian?

Kartarik hartu gabe

juan dan aspaldian,

inozente sartu zan

jaio zan herrian

        — 16 —

Hau da lehendabiziko

hark esan zuena:

"Zer da musikarekin

onratzen dutena?"

"Markesaren alaba

kalian barrena,

esposario zala

har bihar zuena"

        — 17 —

Desmaiaturik egin

zuen ordubete,

gero nobia eske

hitz bi egin arte;

inguratu zitzaion

makina bat jende,

bigarren ordurako

hil zan derrepente.

        — 18 —

Gaua pasatu eta

hurrengo goizian

entierrua zuen

bigarren klasian...

markesaren alaba

guzien atzian.

Zer pena izango zan

haren bihotzian.

        — 19 —

Penarekin leherturik

Antonio hil zan,

akonpañatu zuen

Juanitak elizan.

Maitasuna bazion

esan dedan gisan,

geroztikan etzuen

osasunik izan.

        — 20 —

Erremedia balei

sentimentu hori,

bitarteko bat jarri

Jesus maiteari,

orazio egiñaz

Birjiña amari,

zeruan gerta dedin

Antonio Mari.

        — 21 —

Alkarren konpañian

guk ere nahi degu,

Birjiña, egiozu

Jaunari erregu,

kristau guziogatik

baldin ahal bazendu,

iturrinok horrela

desiatutzen du.