Aurreko ariketaren hari beretik, bizidunen gorputzari dagokion hainbat
izen bizigabeetan ere erabiltzen direla azpimarratzera gatoz.
Har dezagun, adibidez, "buru" hitza. Gauzaki baten mutur zabala
edo biribila izan daiteke: "orratz baten burua", "iltze baten burua";
edo, beste esanahi batzuen arabera, baita ere, esan dezakegu "baratxuri-burua",
"Joxe mahaiaren buruan eseri da", edo "zuhaitzaren buru orritsuan egin
du habia".
Gauza bera "aho" hitzari buruz. Batetik, hainbat gauzaren irekidura
adierazteko erabiltzen da; bereziki, sarbidekoa: "ontzi aho zabala",
"aho estuko leizea"; eta, bestetik, tresna ebakitzaileen ertz zorrotza
aipatzeko ere bai: "aho biko ezpata", esate baterako.
Har dezagun, azkenik, "begi" hitza, hainbat lanabesetan, kirtena
ezartzen den zuloa adierazteko. "Aitzur-begia" edo "jostorratzaren begia"
esan ohi da. Beraz, laburbilduz, eta inor harritu ez dadin, noiznahi
egin ditzakegun gauzak dira "aizkoraren begian kirtena sartu", "aizkoraren
ahoa ongi zorroztuta eduki" eta kolperen bat edo beste eman behar badugu
"aizkoraren burua erabili".