Horratx interjekzio bat, baina euskarazkoa, alafede! Esan beharrik ez,
bihotz-egoerak bizitasunez adierazteko erabili ohi ditugula interjekzioak,
eta, jakina, hauek ere euskarazkoak izatea komeni!
Halaxe da, eta gaurko aholkua horrexen adibide! Hain berea eta jatorra
baitu euskarak "et,
et, et!" gaztelaniazko "alto,
alto!", "quieto,
quieto!" edo "no,
no, no!" adierazteko.
Ikus dezagun, beraz, zein egoeratan erabiltzeko modukoa den.
Bi egoeratan, behintzat, bai. Batetik, arrisku edo larritasun bat salatu
nahi denean. Adibidez, demagun haur bat erortzera doala edo erortzeko
zorian dagoela, edo haur horrek labana bat eskuetan hartu duela. Laster
ohartaraziko du amak "et, et, et!" esanez.
Horixe, beraz, adieratako bat; bigarrena, berriz, arreta eskatzekoa
izan daiteke.
Bada, bai! Eta hau ere egoera jakin baten bidez adieraz dezakegu. Demagun,
bilera batean, hizlari bat hainbat esplikazio ematen ari zaiela bertan
bildutakoei; baina, halako batean, entzuleetako bat esaten ari zaionarekin
ados ez, konforme ez. Eskua jaso, eta bere lehenengo hitza:
"Et, et, et!, aizu,
aizu, esan duzun hori ez da horrela".
