Gauza
batzuetan behintzat badugu euskaldunok etxekoa gutxiesteko eta kanpokoa
goresteko joera! Kanpoko hori bai, alajaina, aberatsa ez bada, zabala;
zabala ez bada, zehatza! Adibidez, konturatu al zarete orain inork ez
duela hanka-bihurriturik egiten, edo eskumuturra bihurritzen? Zer gertatzen
da orain?
Zorioneko
"esguince"-a! "Esguince"-a gora eta "esguince"-a
behera, bihurritua baino larriagoa da hori, nonbait! Hanka bihurritu
arren, korrika egiten segitzea ba omen dago, baina, "esguince"-a
izanez gero, akabo, geldirik egon behar.
"Usteak
erdia ustel", ordea, inoiz esan ohi dugunez, eta, beraz, maileguak
utzita, has gaitezen geure esapide bila. Zer esango dugu "korrika
nenbilela, hankan ‘esguince’ bat egin nuen" esan
ordez?
Bada,
"korrika
nenbilela, hanka bihurritu nuen"
"Gaizki
erori, eta eskumuturrean ‘esguince’-a egin du" esan
ordez?
"Gaizki
erori, eta eskumuturra bihurritu du"
