Inguruko
erdarek ez bezala, euskarak bere-berea du nork izen sintagmak daraman
"–k" atzizkia, gramatikariek ergatibo izena ematen dioten
hori, alegia. Eta beti-beti, euskaraz, subjektua dena.
Baina
badu nork izen sintagma honek funtsezkoa eta oinarri-oinarrizkoa den
berezitasun edo ezaugarri bat: nork izen sintagma honek beti daramala
"–k" atzizkia, hau da, hitz bukaerako "-k" hori
beti agertzen dela.
Kontu
egin gaztelaniaz subjetuak ez duela horrelako aldaketarik, baina ikus
dezagun esaten ari garen hau pare bat adibidetan.
Gaztelaniaz,
esaterako,"ha venido Mikel" eta "lo ha traido Mikel"
esaldietan beti Mikel agertzen da, inolako aldaketarik gabe; azken "-k"
hori gabe, alegia.
Baina, euskaraz bereizi egiten ditugu:
"Mikel etorri da" eta "Mikelek ekarri du".
Horra
hor, beraz, nork izen sintagmaren ezaugarri hori: "Mikelek".
Beraz, esandakoaren arabera, honatx oker-zuzenketa.
Ez esan "gu
bezala idazten du", baizik eta...
"Guk
bezala idazten du".
Ez
esan "Marian
baino hobeto egin dituzte gauzak",
baizik eta...
"Marianek
baino hobeto egin dituzte gauzak".
Edota,
azkenik, ezta ere, ez esan "hi
adina irabazten dik hark", baizik
eta...
"Hik
adina irabazten dik hark".
